NBvK

Individuele leden van de vakbonden NU91, CNV en FHP zijn of worden nu aangeschreven om de laten weten of ze dit akkoord steunen. De NBVK zal niet akkoord gaan met het huidige akkoord. Wij hebben afgelopen ALV een mandaat gekregen van onze leden om dat te doen.

Uiteraard stellen we iedereen graag in staat opmerkingen en vragen te stellen. Ook indien je het niet eens bent met ons standpunt. Laat het ons weten en we nemen jouw inbreng mee! Mail naar info@nbvk.nl Of rechtstreeks naar onze woordvoerder: siskaderijke@xs4all.nl

Op de hoogte blijven? Volg ons via twitter!
De NBVK via @nbvkraamzorg
Siska, onze woordvoerder via @chezsis64

Hieronder vind je meer info over wat wij wel willen en waarom we, in onze ogen, niet akkoord kunnen gaan met deze nieuwe cao.

Wat willen wij?

1. vakbonden en werkgevers moeten weer terug aan tafel en tot een gezamenlijk akkoord komen waarbij er daadwerkelijk een begin gemaakt gaat worden met verbeteringen voor de mensen die werken in de zorg en dus ook de kraamzorg. Nu staat de grootste vakbond in de VVT, de AbvaKabo, waar ook veel kraamverzorgenden lid van zijn, buiten spel en dat is in onze ogen ongewenst en dom.

2. door er gezamenlijk (bonden en werkgevers) uit te komen sta je samen sterk tegen eventueel aankomende bezuinigingen op de VVT (en dus kraamzorg) door de politiek/overheid. Waarbij in het oog moet worden gehouden dat alle politieke partijen het er over eens zijn dat voor werkers in de zorg geen nullijn mag en kan bestaan voor de lonen. Iedereen is het er over eens dat werkers in de zorg zorgvuldig behandeld moeten worden, zeker in deze crisis.

3. goede besteding van het geld dat beschikbaar is voor kraamzorg: er is rond de 250 miljoen euro beschikbaar voor kraamzorg vanuit de premiegelden en belastingen. Wij willen een CAO die mogelijk maakt dat dat geld nu eens terecht komt bij de mensen die het werk doen: de 9000 kraamverzorgenden. Dit geld moet ruim voldoende zijn om deze mensen goed te betalen, als ze werken, zich scholen en op wacht staan of naar de gezinnen reizen. het is een kwestie van de juiste verdeling en goede keuzes maken. Een goede CAO kan dit mede mogelijk maken.

Waarom zijn wij niet tevreden?

1. het huidige akkoord is onvoldoende en te mager: de wachtgeld vergoeding gaat weliswaar omhoog maar dan is deze nog te laag. Zeker nu wij steeds vaker worden geconfronteerd met langere wachttijden doordat organisaties steeds meer met flexcontracten werken Wij hadden liever een hele andere systeem gezien voor wachtvergoedingen. Het principe dat je voor een schijntje op wacht staat, is niet veranderd. Wij hadden dat aangepakt willen zien. Daar is niet naar geluisterd.

2. er wordt geen einde gemaakt aan de slechte contracten en flexibilisering: er wordt enkel intentie uitgesproken dat deze moet worden teruggegaan maar er komt geen bescherming vanuit de CAO voor mensen in de zorg. Je moet alles zelf regelen met je leidinggevende of via de OR. Onze ervaring is dat dat heel moeilijk gaat als er een CAO is die niet helder en duidelijk aangeeft wat wel en niet mag op het gebied van contracten, salarissen, bijscholingen, terugbetalingen van opleidingskosten en wachtregelingen. Op onze inbreng dat veel OR's pas laat worden betrokken bij dit soort zaken of helemaal niet en enkel worden geïnformeerd werd gereageerd dat dat niet zo was. Op onze inbreng dat er in de kraamzorg nog best een groot aantal organisaties zijn die helemaal geen personeelsvertegenwoordiging hebben of een die moeizaam wordt samengesteld, werd gereageerd met het argument dat dat de eigen verantwoordelijkheid was van het personeel. Dat veel leidinggevenden die gesprekken voeren met mensen ook weinig van de CAO snappen en vaak hun eigen regels maken en handhaven zonder dat een personeelslid daar iets tegen kan doen, werd ook gezien als eigen verantwoording van de kraamverzorgenden. Dat wij regelmatig mails en telefoontjes krijgen van mensen die daar ziek van worden en de kraamzorg verlaten, werd enkel ter kennis geving aangenomen.

3. de loonsverhoging is veels te laag en maakt het, met de slechte contracten, nog steeds onmogelijk om economisch zelfstandig te zijn in de kraamzorg. Zeker nu zzp-ers door veel organisaties geweerd worden en er plannen lijken te zijn (in deze CAO) die het werkgevers mogelijk maakt mensen tegen het huidige salaris in loondienst als zzp-er te gaan laten werken waardoor de tarieven van de zzp-ers zullen halveren.

4. door het buitensluiten van de AbvaKabo wordt de CAO waarschijnlijk niet verbindend verklaard door het ministerie en heeft deze geen enkele rechtszekerheid. We worden zo afhankelijk van de good will van werkgevers om de CAO uit te voeren. Wij weten inmiddels dat veel werkgevers nu al de CAO slecht of helemaal niet uitvoeren. Dit is niet eens altijd uit onwil maar vaak is de CAO voor veel mensen totaal onbegrijpelijk omdat alles zo wordt opgeschreven dat je er alle kanten mee op kan.

Kritiek en meedenken leidt tot uitsluiting NBVK bij CAO onderhandelingen

De NBvK heeft afgelopen maanden kritisch gereageerd naar Nu'91 die wij sinds 1 januari het mandaat hebben gegeven om namens onze leden de CAO onderhandelingen te voeren. Wij zijn waren kritisch over het proces van de onderhandelingen en samenwerking en de uiteindelijke inhoud van de inzet van NU91.

Wij zijn nauwelijks gehoord door NU'91, sterker nog, wij mogen helemaal niet meer mee praten in de daarvoor bestemde klankbordgroep omdat wij te negatief waren over de voortgang van de onderhandelingen en de andere leden (volgens NU91) dat als zeer storend hebben ervaren. Wij hebben daar wel begrip voor omdat bleek dat in de klankbordgroep van NU91 vooral individuele leden vanuit de thuiszorg en verpleeghuizen zaten die vooral uit interesse om het proces te volgen in de klankbordgroep zaten. Er werd in de bijeenkomst die wij hebben mogen meemaken (na herhaaldelijk aandringen vanuit de NBVK) ook aangegeven door mensen dat zij weinig verstand hadden van CAO's en vooral in de groep zaten om daar meer over te leren. Dit geldt en gold uiteraard niet voor de NBVK die namens haar leden in loondienst (bijna 2000) al jaren CAO processen volgt en probeert te beïnvloeden. Wij begrijpen dan ook dat de mensen in de klankbordgroep ongemakkelijk werden van de discussie tussen de cao onderhandelaars en de afgevaardigde van het bestuur van de NBvK, Siska de Rijke.

Wij hebben nog voorgesteld om via de mail de leden van de klankbordgroep te informeren over de situatie in de kraamzorg en hen de zelfde brief te sturen die wij in maart naar alle bonden hebben gestuurd en die tot onze verbazing niet verspreid was onder de leden van de klankbordgroep van NU91. Hier is door NU91 niet op in gegaan. Ook niet op ons voorstel om op een andere manier de inbreng van de kraamverzorgenden op de nieuwe CAO te waarborgen.

Het enige wat wij te horen hebben gekregen was dat wij een ander persoon naar de klankbordgroep konden sturen. Aangezien wij graag zelf willen bepalen wie wij namens de NBVK afvaardigen en wij daarbij al eerder waren geconfronteerd met een verzoek om een ander persoon in de klankbordgroep (een verzoek wat wij wel hebben gehonoreerd) hebben wij gisteren en afgelopen weken dus niet meer mee kunnen praten.

Wij hebben gelukkig via de vakpers wel onze mening kunnen geven zodat werkgevers en andere betrokkenen op de hoogte werden gesteld van het feit dat wij ons op dit moment niet vertegenwoordigd zien door NU91.

Zie: Zorgvisie

Contacten met andere bonden en werkgevers:

De NBVK heeft altijd samengewerkt met alle bonden. Onze leden zijn individueel lid van alle bonden en wij juichen dat enkel toe. Wij zien alle bonden als onze bondgenoten en hebben bij alle bonden goede contacten. Hierdoor zijn we gelukkig wel via andere kanalen en kaderleden op de hoogte gehouden van de inhoud van de inzet en alle ontwikkelingen. Maar wij hebben wel moeten ervaren dat bij bonden onderling dat heel anders ligt en er sprake lijkt van een grote concurrentiestrijd tussen de kleine bonden en AbvaKabo. Wij hebben dat een aantal jaren geleden ook al meegemaakt toen het CNV zijn eigen koers ging varen en er enkel geruzie was tussen de bonden onderling. Wij doen hier als NBVK niet aan mee. Wij hechten aan het vormen van 1 front en hebben gezien dat ook tot een veel sterkere inbreng en positie brengt aan de CAO tafel. Wij waren dan ook helemaal blij met het oorspronkelijke eerste voorstel van alle bonden aan de werkgevers in februari dit jaar. Helaas hebben we gezien dat op het moment dat de werkgevers daar niet meteen op in wilde springen, de kleinere bonden meteen met een eigen en verzwakt bod zijn gekomen en daarbij tweedeling hebben veroorzaakt aan de CAO tafel. Wij hebben dat als zeer onverstandig beoordeelt en daar over een brief gestuurd aan alle bonden met de oproep 1 front te vormen en de eerdere betere inzet weer op tafel te leggen. Daar is dus helaas niet naar geluisterd.