Wolven
Een grootmoeder vertelt haar kleindochter over het leven.
"In mij is een gevecht gaande", zegt zij tegen het meisje. "Het is een zwaar gevecht tussen twee wolven. De ene is slecht. Hij is woede, jaloezie, verdriet, spijt, hoogmoed, begeerte, zelfmedelijden, wrok, leugen, trots, egoisme, minderwaardigheid. De andere wolf is goed. Hij is blijdschap, vrede, liefde, hoop, rust, vriendelijkheid, vrijgevigheid, mildheid, waarheid, vertrouwen en mededogen. Dit gevecht wordt in jou en in alle andere mensen steeds opnieuw gevoerd."
Het meisje denkt even na en vraagt dan aan oma: "Maar welke wolf gaat er winnen?" De wijze oma antwoordt: "De wolf die jij te eten geeft zal uiteindelijk winnen".
Ha. Over eten gesproken: we hoppen weer richting de feestdagen; wie eet wat bij wie en wat trekken we nou weer aan? Er bestaat werkelijk gerechtigheid; dit jaar werk ik met Kerst en ik ben lekker vrij met Oud en Nieuw. Mijn smaakvolle Kerstglitterlegging-met-sterretjes-op-mijn-kont blijft dus in de kast en alle exquise vettigheden onder de noemer 'Kerstdiner' blijven me bespaard.
Oud en Nieuw daarentegen (excuus voor mijn openhartigheid) vier ik altijd verwachtingsvol in mijn badstof kruippakje op de bank; alcoholische versnapering aan mijn beslofte voetjes. En dan is daar mijn lief die er niet anders over denkt. Ik klap uit de school als ik vertel dat mijn schat in zijn badstof-niemandalletje heel getalenteerd elke oudejaarsavond opnieuw zijn wolf tot muze transformeert; als een benevelde dochter van Zeus schenk ik hem dan liefdevol zijn overwinning, maar wel na de klok van twaalven zodat ik ook een leuke oudejaarsavond heb.
Meiden, hoe zal het ons gaan in het nieuwe jaar? Treffen de aanstormende bezuinigingen naar aanleiding van de kredietcrisis ook ons? Welke wolf krijgt voeding en welke niet? Of wordt er niks bezuinigd en vinden wolven elkaar in een intelligente match van 'terugverdienend investeren'?
Nou ja, aan de NBvK zal het niet liggen. Laatst realiseerde ik me dat geen andere club zich zo profilerend hard maakt voor de belangen van de kraamzorg als onze NBvK. Ik vermoed dat vakbonden en politieke partijen ons vak altijd als een deelbelang blijven zien. En onze zusters-vroedvrouwen? Ach, die zijn als vanouds gefocust op eigen belang, en dat is misschien begrijpelijk bij een toename van poliklinische bevallingen, ziekenhuis-pijnbestrijding en een stijgende afname in getal van de aloude thuispartus. Zusters in deel-professie zal ik maar zeggen, dat mogelijk wel, maar zusters in de oorspronkelijke betekenis van dat woord... helaas.
Kom, laat ik niet al te zurig overkomen; ZZP'er of loondienst-zuster; wij hebben de NBvK en als gemotiveerde wolvinnen hoeven wij haar alleen maar te voeden met ons lidmaatschap. Daarmee ga ik het nieuwe jaar in en jullie zijn van harte uitgenodigd.